مجموعه 102
صدایم خیس و بارانی است
نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی است
-----------------------------------------------------
آزادیم از دام هوس نیست ولی کاش
صیاد مرا گاه بدین سو، گذری بود
-----------------------------------------------------
با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو
باشد که خستگی بشود شرمسار تو
در دفتر همیشه ی من ثبت می شود
این لحظه ها عزیزترین یادگار تو
-----------------------------------------------------
تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم
بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد
دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم
-----------------------------------------------------
تو از دردی که افتادست بر جانم چه می دانی؟
دلم تنها تو را دارد ولی با او نمی مانی
تمام سعی تو کتمان عشقت بود در حالی
که از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهانی
-----------------------------------------------------
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود…
-----------------------------------------------------
ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم
چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم
به نفس های تو در سایه سنگین سکوت
به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت
-----------------------------------------------------
باز هم با نام تو افسا نه اى گلریز شد
باز هم در سینه ام عشق تو شور انگیز شد
باز هم در هر شفق دلتنگ و دلگیر میشوم
باز هم با یاد تو سر شار رویا میشوم
-----------------------------------------------------
دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست
کس در همه آفاق به دلتنگی من نیست
-----------------------------------------------------
بیا ای همنشین سرد پاییز
به آواهای شب هایم در آمیز
بیا ای رنگ مهتاب بلورین
تو شعر تازه ای در من برانگیز
